Category Archives: Choroby rzepaku

Gnatarz rzepakowiec

Szkodnik ten występuje na krzyżowych roślinach ozimych i jarych. Szkody wyrządzają larwy, podobne do gąsienic motyli o barwie szarozielonej w młodych stadiach rozwojowych. W miarę wzrostu larwy ciemnieją i stają się czarne z podłużnymi jaśniejszymi paskami. Poczwarka ciemnoszara otoczona jest ziemnym kokonem.
Jajo żółtobiałe, ma kształt fasoli i długość ok. 1 mm. Owad dorosły — błonkówka długości 6—8 mm, o rozpiętości skrzydeł 15 mm, ma głowę czarną i odwłok pomarańczowy.

Rzepak – wróg w uprawie pchełka rzepakowa

Pchełka rzepakowa ma około 4 mm długości, barwę metaliczną, czarnonie-bieską lub czarnozieloną. Larwy, długości do 7,5 mm, są brudnobiałe z brunatną głową, a na końcu tułowia mają dwa kolce skierowane ku górze. Jesienią na zasiewach rzepaku ozimego pojawiają się chrząszcze i żerują na liściach nie wyrządzając większych szkód. Po kilkunastu dniach samice składają jaja do gleby. Podczas łagodnej zimy składanie jaj może trwać aż do wiosny. Larwy wchodzą na rośliny i wgryzają się do ogonków liściowych lub głównych nerwów. Żerując wewnątrz ogonków przegryzają się aż do pędu lub liścia sercowego. Znacznie groźniejsze jest zniszczenie wierzchołka wzrostu rośliny. Osłabione rośliny łatwiej przemarzają, a następnie gniją i zamierają. Początki żeru pojedynczych larw wewnątrz rośliny można stwierdzić dopiero po przekrajaniu wzdłuż ogonków liściowych lub łodygi. Objawy zewnętrzne widoczne są tylko w przypadku żerowania dużej liczby larw w jednej roślinie, co powoduje więdnięcie, żółknięcie i obumieranie liści. Larwy przepoczwarczają się w glebie. Wiosną lub latem, zależnie od terminu złożenia jaj, pojawiają się chrząszcze, które po krótkim, mało szkodliwym żerowaniu kryją się w glebie, skąd wychodzą na jesieni.

Uprawa rzepaku jest trudna ze względu na szkodniki-chowacz czterozębny

Chrząszcz jest owalny, długości 2—3,5 mm, pokryty białymi i żółtymi łuskami. Na górnej stronie między pokrywami u ich nasady widoczna jest biała plamka, którą różni się ten gatunek od innych chowaczy. Larwa, długości do 4 mm, jest biała z głową szarobrunatną. Zimują chrząszcze w glebie, na plantacjach rzepaku pojawiają się wkrótce po wznowieniu przez niego wegetacji. Samice składają jaja w główny nerw liści (na dolnej stronie) i w łodygę. Po 6—11 dniach, zależnie od pogody, wylęgają się larwy, które drążą w łodydze chodniki w kierunku korzenia. Rozwój larw trwa 3—5 tygodni. Dorosła larwa- wygryza w pobliżu szyjki korzeniowej otwór, przez który wychodzi i przepoczwarcza się w glebie. Młode chrząszcze wychodzą w okresie dojrzewania rzepaku i wkrótce kryją się w glebie. Na zewnątrz rośliny nie widać śladów żerowania larw, ale pędy rośliny są osłabione i łamią się przy silniejszym wietrze. Zapobieganie i zwalczanie Jak chowacza brukwiaczka.